Metoda MET w praktyce
MET to skrót od ekwiwalentu metabolicznego zadania i wyraża intensywność aktywności względem spoczynku. Jeden MET to twój wydatek spoczynkowy, około 1 kcal na kilogram masy ciała na godzinę. Bieganie z prędkością 10 km/h (6 mph) to mniej więcej 10 MET, czyli dziesięć razy więcej, niż spalasz, siedząc nieruchomo.
Daje to proste równanie: kalorie = MET × masa ciała w kilogramach × czas w godzinach. Biegacz ważący 70 kg, który biegnie godzinę z prędkością 10 km/h, spala około 700 kilokalorii. Masa ciała skaluje wynik wprost, dlatego dwoje biegaczy obok siebie nigdy nie spala tyle samo.
Co zmienia wynik
Kilka czynników znacząco przesuwa wynik i tłumaczy, dlaczego różne aplikacje podają różne liczby dla tego samego biegu:
- Masa ciała: czynnik dominujący, bo wydatek jest z grubsza proporcjonalny do niej.
- Tempo: szybsze bieganie podnosi wartość MET, choć utrzymasz je krócej.
- Przewyższenie: podbieg kosztuje znacznie więcej energii. Nachylenie 5 procent może dodać od 30 do 50 procent do kosztu energetycznego przy tym samym tempie.
- Teren: piasek, śnieg czy techniczny szlak kosztują więcej niż gładki asfalt.
- Ekonomia biegu: przy równej formie biegacz o sprawnej technice spala mniej przy tej samej prędkości.
Bieganie a chodzenie: prawdziwy stosunek
Na tym samym dystansie bieganie spala więcej niż chodzenie, ale różnica jest mniejsza, niż większość osób zakłada, rzędu 25 do 30 procent. Przebiegnięcie kilometra kosztuje około 1 kcal na kilogram masy ciała, a przejście tego samego kilometra około 0,75.
Prawdziwa różnica tkwi w czasie: w ciągu godziny biegacz pokonuje znacznie więcej terenu niż piechur, więc łączny wydatek jest dużo wyższy.