Riegel formülü, açıklamasıyla
Peter Riegel tarafından 1977'de yayımlanan bu formül, bir mesafedeki yarış süreni başka bir mesafedeki performansından tahmin eder. Şöyle yazılır: T2 = T1 × (D2 ÷ D1) ^ 1.06.
1.06 üssü, her koşucunun deneyimle bildiği bir şeyi yakalar: mesafe ikiye katlandığında aynı tempoyu koruyamazsın. 10K'yı 50 dakikada koşan bir koşucu maratonu 3:20'de değil, 3:50'ye yakın bir sürede koşar. Bu üs, yavaşlamaya bir sayı verir.
Yorgunluk üssünü neden ayarlamalısın
Varsayılan 1.06, antrenmanlı koşuculardan çıkarılmış bir ortalamadır. Herkese uymaz ve yarış tahminlerindeki en büyük hata kaynağıdır.
- 1.02 ile 1.05 arası: uzun mesafelerde rahat ve yüksek haftalık mesafe koşan bir dayanıklılık profili. Maraton tahminleri daha hızlı çıkar.
- 1.06 civarı: varsayılan değer, dengeli bir antrenman haftasına sahip düzenli bir koşucuya uygun.
- 1.08 ile 1.15 arası: kısa mesafelerde keskin ama mesafesi az bir hız profili. Maraton, güçlü bir 5K'nın düşündürdüğünden belirgin şekilde daha yavaş olur.
Tahminin çöktüğü yer
Riegel, antrenman bloğunun sağlayacağını değil, mevcut formunun izin verdiğini tahmin eder. 5K'dan yapılan bir maraton tahmini, uzun koşuları gerçekten yaptığını varsayar: onlar olmadan 30. kilometredeki duvar tahmini anlamsız kılar.
Formül ayrıca irtifayı, sıcağı, rüzgârı ve parkurun kalitesini göz ardı eder. Sonucu bir bitiş çizgisi garantisi olarak değil, bir tempo stratejisi oluşturmak için başlangıç noktası olarak gör.